Mijn jaarlijkse trip to Sri Lanka

nov / dec. 2016 (I), Erna Ramstijn

 

De internet verbinding hier is belabberd, dus we moeten af en toe een moment zoeken om te proberen of het lukt om te e-mailen …

 

Intussen heb ik een hele goeie heenreis gehad, ik heb er in totaal toch 31 uren over gedaan, flinke trip!

Eenmaal hier, gaat alles weer op rolletjes. De rice and curry smaakt als vanouds, heerlijk!, de warmte zorgt voor een soepele ‘zweetstroom’, en eenmaal in Janny’s huis hebben we nog steeds af en toe de nodige verrassingen op het gebied van ongedierte, stroomstoringen (power-cut), de watervoorziening in de WC enz.

 

We gaan voortvarend tekeer, alle 200 schooltassen staan gevuld klaar, en zodra we weten welke kinderen we die dag bezoeken, zoeken we de schoenen en kousen erbij, doen we de cadeautjes van de sponsors erin en zetten we ze op een rijtje klaar op het balkon.

Intussen doe ik mijn best om gemaakte foto’s in het juiste bestand (op naam van het kind of het project) te krijgen, te verkleinen, en naar sponsors te versturen. Ook voor Facebook moeten we ‘scherp’ blijven. Welk onderwerp nemen we vandaag, welke foto’s. En zo zijn we leuk bezig. De eerste 10 tassen zijn al bij de kinderen.

 

Er is een klein beetje regen gevallen, er volgt vást snel meer, hopen we voor de mensen hier. Zo lang kan ik mijn sandalen nog dragen (!), daarna wordt het alleen nog plastic slipper-weer, vanwege de te verwachten blubber.

Als de regen doorzet, wordt het uitkijken voor al het insecten-gespuis, want daarvan komt dan flink wat tevoorschijn. Voorlopig nemen we nog even genoegen met een enkele kakkerlak en flink wat vliegen en muggen.

En ’s nachts kan je er op wachten dat een of andere indringer (meestal een wilde kat, een eekhoorn, of een klein gekkootje) de boel in de keuken aan het inspecteren is. Alles staat hier open, is voorzien van traliewerk tegen de apen! Als er daarbij een glas op de grond kapot valt, draaien we ons in bed nog maar eens om. Er valt ook wel eens een kokosnoot of mango middenin de nacht op het golfplaten dak … da’s ook even schrikken!

De buurvrouw zien we soms met een lange stok een papaya plukken/losmaken, of mango’s, of een zuurzak (bijzondere vrucht! Zie google). Even later komt ze die dan brengen, onze inpandige fruitleverancier. Het fruit hier heeft veel meer smaak dan bij ons in Nederland. En zó vers krijgen we het nergens!

Bijna iedere dag komt er wel iemand op bezoek, ’s avonds wel te verstaan, want overdag zijn we behoorlijk ‘busy’, en dat weet men. Soms is het een timmerman (met gezin) of metselaar (met gezin) die geld komt halen, maar vaak is het een leerkracht (met gezin) van een van de 40 scholen waarmee we contact hebben. Ze brengen een begroting van een gewenst project onder het motto ‘proberen kan je altijd’ of ze komen iets vragen. En wat nemen ze dan voor óns mee? BANANEN! En niet zo maar een paar, maar een hele tros! Eergisteren bracht iemand daarnaast ook nog een grote pot ‘curd’ mee, buffel-yoghurt, goed vette zuivel, errug lekker, zéker met ‘treacle-honey’ van de palmboom.
Maar het is ook geen uitzondering dat ze ons uitnodigen om bij hen te komen eten.

Janny had een tasje waar een paar naden van los waren. Wij naar een ‘kobler’ aan, die, bij het postkantoor op een stoep gezeten, onder een stuk zeil, met de hand van alles zit te repareren. Paraplu’s, schoenen, tassen e.d. Maar ook afdankertjes worden er achtergelaten, voor de onderdelen. Toen we aankwamen, was de man in kwestie er niet … Asanka, onze tuktuk-man, gooide Janny’s tasje ‘op de hoop’. En de volgende dag konden we het volledig gerepareerde tasje ophalen. Kosten? Mocht Janny zelf bepalen!!