De weg van de Auris donatie aan de Deaf and Blind school in Anuradhapura

Opgesteld door Carolien Termote, teamleider AURIS Dienstverlening, in samenwerking met Addie van de Walle, gepensioneerd logopedist Auris De Kring, Goes, augustus 2016

 

Sri Lanka zou Sri Lanka niet zijn of zaken lopen anders dan gepland.

Als er bij Sri Lanka Support via het gouvernement een verzoek om muziekinstrumenten gedaan wordt, denk je toch minstens dat die school zit te wachten op muziekinstrumenten. Gelukkig kent Janny, vrijwilligster bij Sri Lanka Support op Sri Lanka, er het klappen van de zweep. Zij is eerst als verkenner naar de Deaf and Blind school gegaan en heeft geconstateerd dat het muzieklokaal niet meer als zodanig aangemerkt kon worden. Het was verworden tot een opslagruimte van allerlei rotzooi. Naar haar zeggen: te gênant om er een foto van te maken.

Met haar overredingskracht heeft ze bedongen het lokaal te ontdoen van alle zooi. Dit als voorwaarde voor het verstrekken van muziekinstrumenten.

Wat schets haar verbazing bij een tweede bezoek aan de school. Een onverwachte verrassing: verschillende muziekinstrumenten zijn tevoorschijn gekomen tijdens de schoonmaakactie. De opslagruimte heeft plaats gemaakt voor een heus lokaal met open kasten waarin muziekinstrumenten overzichtelijk uitgestald staan.

 

 

Dat is het moment waarop met mij, Carolien, contact wordt opgenomen. De vraag of het goed is om de goede doelen donatie om te zetten van een gift van muziekinstrumenten naar het aantrekken van een muziekleraar. Het lijkt mij geen bezwaar. Het doel is tenslotte om bij de dove/slechthorende en blinde leerlingen o.a. luistervaardigheden en communicatieve vaardigheden te stimuleren, alsook de cognitieve ontwikkeling en de creativiteit aan te moedigen. Wie kan dat ‘beter’ dan een gedreven persoon, in dit geval een muziekleraar.

Het woord wordt bij de daad gevoegd en de volgende stap is het aantrekken van een capabele muziekdocent. Er volgt een sollicitatieprocedure waaruit twee kandidaten voortkomen. Aangezien een kandidaat alleen Indische viool speelt, valt deze af.

Intussen is voormalig logopedist Addie van Auris ook bij het proces in Sri Lanka betrokken. Na haar voorbereiding op het schoolbezoek aan de Deaf and Blind school is ze, samen met de vrijwilligster van Sri Lanka Support, aanwezig bij de sollicitatiegesprekken. Aangezien Engels niet de voertaal is, worden ze ondersteund door Senpathi, plaatselijk medewerker van Sri Lanka Support.

 

De kandidaat die de meeste instrumenten kan bespelen en zich goed weet te presenteren tijdens het sollicitatiegesprek én de proefles, wordt de muziekleraar. Op vrijdag is het sollicitatiegesprek en op de eerstvolgende maandag gaat hij aan de slag.

Al snel blijkt dat hij geen moeite heeft met het bespelen van instrumenten, maar dat hij nog geen ervaring heeft met onderwijs aan dove en slecht horende leerlingen. Zo is het bijvoorbeeld beter om niet met je rug naar de leerlingen te zitten als je achter het keyboard zit!

Met praktische tips van onze logopedist Addie gaat hij van start.

 

 

Voor ons is het moeilijk te begrijpen dat logopedisten in Sri Lanka weinig bekendheid genieten. Zo is er geen logopedist aan de Deaf and Blind school verbonden. 

Als oude rot in het vak bekijkt logopedist Addie de audiogrammen van de leerlingen. Ja, ja, die zijn op school aanwezig. Er blijken kinderen te zitten die verschillende gradaties van gehoorverlies hebben. Er zijn leerlingen met een cochleair implantaat (C.I.) en ook leerlingen met gehoorapparatuur. Het is vooralsnog onduidelijk of er door de docenten van deze leerlingen gebruik gemaakt wordt van een microfoon. Ook wordt ons niet duidelijk welke hulpmiddelen ontbreken.  

Voor de principal van de school is het lastig om in te zien dat zijn dove/slecht horende leerlingen en zijn blinde pupillen allebei plezier kunnen beleven aan de muzieklessen, en dat het bij beide doelgroepen hun totale ontwikkeling kan bevorderen. Hij heeft in dezen vooral oog voor de blinde leerlingen. Het is een facet om in de gaten te houden bij een volgend schoolbezoek. 

Laat er op deze school ook een slecht horende docent rondlopen die lessen gebarentaal en liplezen geeft. Het zou toch fantastisch zijn als deze docent in de nabije toekomst met de nieuw aangenomen muziekleraar zou kunnen gaan samenwerken. De muziekdocent is een jaar lang vijf schooldagen per week op de school. En dat alles van de € 1.000 donatie van Auris. In verband met altijd op de loer liggende corruptie is er een manier bedacht waarop de docent verzekerd is van uitbetaling van zijn salaris. De docent gebarentaal/ondersteunende gebaren werkt er onbezoldigd. Hoe kan het bestaan?

Maandag 15 augustus om 10 uur, zit ik klaar voor een bezoek aan de Deaf and Blindschool in Anuradhapura. Onder begeleiding van Senpathi van SLS ga ik er per tuk tuk heen. Zoals voor hem gebruikelijk, volgt hij op zijn brommertje de tuk tuk.

 

Omdat het vakantie is, is er jammer genoeg geen kind op de school te bekennen. Wel zijn in verband met mijn bezoek de principals op komen draven en ook de muziekleraar is aanwezig. Door één van de principals word ik de gemengde jongens- en meisjesschool, met gescheiden slaapzalen, rondgeleid. Het is opvallend hoeveel schoner het nu is in vergelijking met mijn bezoek twee jaar geleden. Zoals het hoort, maar hier niet echt gebruikelijk, wordt keurig een met de hand geschreven aanwezigheidsrooster van de muziekdocent bijgehouden. Natuurlijk moet ik daar mijn goedkeuring over geven.

De muziekdocent vertelt dat hij van maandagmiddag tot en met vrijdagmiddag de muzieklessen verzorgt. De kast met instrumenten wordt voor me leeg gehaald, alsof ik de inspecteur zelf ben. 's Lands wijs, 's lands eer! 
Tijdens mijn rondgang over het terrein wordt me ook nog even getoond dat er vanuit Zweden een donatie voor een tuk tuk gedaan is. Ze zijn er zichtbaar trots op.
Op een van de muren van de school staat het gebaren alfabet.

Het gebruikelijke mierzoete kopje Ceylon thee kan ik bij deze officiële gelegenheid niet afslaan. Het lijkt me dat het geld van de goede doelen actie van Auris goed terecht is gekomen. Bovendien heb ik er vertrouwen in dat Janny en Senpathi van SLS vinger aan de pols houden en er af en toe langs gaan om te kijken of de gelden het hele jaar door goed ingezet blijven worden. Geen kwaad woord over Sri Lanka, maar in dit land is controle op dit gebied over het algemeen geen overbodige actie.